X
تبلیغات
باوه يال / bavayal - یک شعر تازه

باوه يال / bavayal

من و باوه یال عه هدمان كه رده ن ------- من خه م و ئه و ته م تا رووژ مه رده ن

یک شعر تازه

ته‌م ته‌مه لۆلانه   هه‌م

ئه‌ور   سیه‌و   توز  خه‌م

راس  و  چه‌پ  و  بان  و  خوار

ها  وه  ده‌س   هوز   خه‌م

شوق  شه‌ل و   ذوق   زه‌رد

هوره   کزه   جور   مور

ره‌نگ  ده  روئ   گۆل   نه‌ما

بئ‌ژه   ره‌ش  و   زه‌رد  و   بور

دار   به‌روو   به‌رگ   خه‌م

کرده  وه‌رو   کزه و   بۆ

باخ   دیاری   گۆل

پر  ده   وزه‌وزه‌و   بۆ

ده‌نگ   ده  ماسی  نیه

هه‌رچگه   بۆ   لاو   برد

ئی   کیه‌نیی   لئ‌خنه

لانه ویز   مانگ   کرد

دیو  تیه‌ل   زه‌رده مار

بال   په‌ری   ئه‌و به‌سی

ملک   دیاری   ئیل

ها وه   ده‌س  ب که‌سی

رزق   مه‌لۆچگ   برین

پر  ده  قلاسه   ولات

به‌ور   سیه‌ئ   ئاسمان

گرته  وه‌رو   خوه‌ر   نه‌لات

هه‌رچگه   مه‌ل   هانه باخ

دی   نیه‌خوه‌نن   لال  بۆن

مه‌ی   ده   دل  مه‌ۆ   نه‌ما

وا   ژه‌نیه ئ    بۆ  وه خۆن

سه‌ر   بۆ‌‌ه‌سه   بارمان

توز   خه‌م و   روژ  خه‌م

جور   ته‌مئ    گرتگه

رۆ   چیه‌ممان   توژ  خه‌م

هامه   ته‌ما   هه‌م   که‌پوو

بیائ گه   ده‌ر    مالمان

بار  خه‌وه‌ر   ئه‌و   بئ‌نه‌ئ

بۆش   ده      ئمسالمان

بۆش   ک   واران   ده‌نوو

دیاگ  وه  سه‌ر   دانمان

دار   ده‌نو   گۆل   گرئ

پر    دوئ      دامانمان

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 شرح واژگان

ته‌م ته‌مه لۆلان=مه و بوران (کنایه از جای را ندیدن)---- ئه‌ور:ابر ----توز= گرد و غبار

شه‌ل=لنگ ---- هوره= از اواهای عاشقانه ی محلی ---- کز= غمگین ---- مور= مویه

بئ‌ژه= بجز ---- وزه‌وز= همهمه ---- لاو = سیل ----  کیه‌نی= چشمه ---- لئ‌خن =گل آلود

لانه ویز = اواره ، از لانه گریزان ---- دیو تیه‌ل زه‌رده مار= کنایه از زشتی و پلیدی است

 مه‌لۆچگ = گنجشک ---- قلا= کلاغ ---- به‌ور = خاکستر ---- مه‌ۆ = درخت انگور ---- وا= باد

ژه‌نیه = تکان دادن ----  توژ = لایه ی نازک ----  ته‌ما= طمع ---- که‌پوو= قاصدک ----

ئه‌و بئ‌نه‌ئ= زمین بگذارد---- ده‌نو= دوباره ---- دوئ= می شود

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم شهریور 1389ساعت 2:40  توسط نورمراد رضایی  |