می خواهم که بی نصیب نباشم و بس
ایام حزن انگیز تنهایی بی ریا ترین آزادیخواه عالم تسلیت باد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تو را با چشم کالت می شناسم
تو را با عشق و حالت می شناسم
کبوتر گر چه بر تن سر نداری
تو را با زخم بالت می شناسم
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-
دیگر زده ام قید شفا ، خواهم رفت
از سمت همین دست دعا خواهم رفت
آنگونه که از شهر خودم دل کندم
دل می کنم از شهر شما ، خواهم رفت
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بهاری کو ، سیاهی بخت خاک است
گلوی رود خشک و زخم ناک است
تمام ابر ها آتش گرفتند
زمین از داغ باران سینه چاک است
+ نوشته شده در یکشنبه یکم بهمن ۱۳۸۵ ساعت 0:5 توسط نورمراد رضایی
|
نورمراد رضایی- متولد 1357 - تهیه کننده و کارگردان برنامه های تلویزیونی - صداوسیما - اینجا دفتری مجازی است برای ثبت اشعار کوردیم - برداشت مطالب این وبلاگ با ذکر نام منبع امکان پذیر است