هامه‌ ته‌ما ئمشه‌و ده‌نو ، ئه‌زره‌تمه‌ن ِ گشتم بکه‌ی

نوقل ده‌مت تام ِ ده‌مم ، زولفت وه‌ بالشتم بکه‌ی


ئمشه‌و بێلا خوه‌م خوه‌م بووم ، ئه‌ر فریه‌م و ئه‌ر که‌م ، بووم

سو شه‌وه‌کی مێل ِ تونه‌ ، وه‌ هه‌رچگ ئالشتم بکه‌ی


ئمشه‌و م ِ دار ئه‌زره‌تم ، پرچ و پیه‌ک و هشک و لوه‌تم

دی ئه‌و ده‌س ِ خوه‌ت که‌فتگه‌ ، ئه‌لرازنی ، زشتم بکه‌ی


ئه‌ر نیشتیه‌ دومه‌ خِرت ، ئه‌ر کووچ که‌ی بار ئه‌لگرت 

هه‌م دلمه‌ کلاو وه‌ سه‌ر ، وه‌ داول ِ کشتم بکه‌ی


خه‌رمان ِ تو خه‌ێره‌ ده‌ بن ، دامان م ِ پۊک په‌تی

 خه‌ێر و سواوه‌ وه‌ خودا ، ئه‌ر ده‌ێ پر ِ مشتم بکه‌ی


مێل تونه‌ و شوکر ِ منه‌ ، نۊر تونه‌ و دیشت ِ منه‌

 یا چۊ نسار ِ یه‌خ به‌ن ِ ، یا گه‌ر ک ِ خوه‌ر وه‌ێشتم بکه‌ی


مێل ِ تو هرچگ ک ِ هه‌سه‌ ، مێل ِ منه‌ ، دی هه‌وه‌سه‌

 زێف نیه‌وم ، ژار نیه‌وم ، تلا بووم ئه‌ر خشتم بکه‌ی


یانه‌ ورینه‌ێ توو ته‌ون ، گلیه‌ی ِ ئازای ِ شه‌ون

 سوو نای ئه‌را بان ِ سه‌رم ،مێه‌نم ده‌ کول چشتم بکه‌ی


فه‌رهاێ ئه‌گه‌ر کوه‌ که‌نی ، شرین قه‌له‌م دا وه‌ ده‌س ِ

 مه‌ر بو وه‌ خولک تیه‌ل تو هه‌م کوه‌ که‌ن ِ مانشتم بکه‌ی

------------------
نورمراد رضایی